Imagin z Niallem

Byłaś z nim taka szczęśliwa. 11 miesięcy byliście szczęśliwą parą. Trzymając się za rękę spacerowaliście po Irlandzkich uliczkach.  Po co byliście w Irlandii ?Byliście u rodziców Niall’a abyś w końcu ich poznała. Przed wyjazdem chciałaś jeszcze pójść do parku lub po prostu pochodzić ze swoich chłopakiem.

- Niall chodźmy do parku!
-uśmiechnęłaś się i zaczęłaś lekko ciągnąć chłopaka w stronę dużej bramy.

- Misiu, może wystarczy ? Chodzimy już jakąś godzinkę.

-zaśmiał się, a ty  jednak nie ulegałaś. Zaplotłaś ręce na jego szyi wisząc na nim. On położył swoje ręce na twoich biodrach i tylko się uśmiechał.

- Tak ładnie proszę. Przecież jesteśmy tu tak rzadko.

-uśmiechnęłaś się i czekałaś na jego reakcję. 

Blondyn chwilę myślał aż w końcu bez entuzjazmu cicho wymamrotał coś.

- To co ?

- … No dobra ,ale za buziaka

-uśmiechnęłaś się szeroko i dałaś mu buziaka, później drugiego, trzeciego i zatraciliście się w pięknym pocałunku aż w końcu oderwałaś się od niego i pociągnęłaś w stronę parku.  

- Wolałem to na początku.

Zaczęłaś się śmiać a on za chwilę do ciebie dołączył.

Spacerowaliście po uliczkach pięknego parku trzymając się za ręce. Przechodziliście obok wielu osób, lecz tylko na jednej siedziało czterech chłopaków. W ręku piwa. Dwójka paliła. Nie wyglądali na miłych i przyjaznych. Blondyn zatrzymał się a jego oddech przyśpieszył, trzymał cię trochę mocniej i przeklną cicho.

- Wszystko dobrze Niall ?

Stanęłaś przed nim. Dopiero teraz spojrzał na ciebie.

- Chodźmy inną stroną kochanie.

Szarpnął Cię ,ale ty stanęłaś

- O co chodzi ?

Byłaś zaniepokojona. Widziałaś w jego oczach strach.

- Nic się nie dzieje, chodź.

Znów to zrobi. Szarpnął Cię i chciał iść w inną stronę.

- Ej no ,ale wyjaśnij mi, proszę.

- Chodź po prostu !

Krzyknął. Większość osób spojrzała się na was.

- Przepraszam [T.I]

Powiedział i uśmiechnął się leciutko. Spojrzał jakby za Ciebie i po raz kolejny przeklną. Usłyszałaś za sobą wrzaski, pogwizdywania, oklaski i inne tego typu rzeczy. Odwróciłaś się a czwórka chłopaków szła w waszą stronę.

- Chodź skarbie, proszę cię.

Pociągnął Cię Niall. Tym razem nie stawiałaś o poru. Szliście parę minut dość szybkim tempem.

- Nialluś myślisz że Cię nie poznaliście słoneczko !

Usłyszałaś za sobą wyraźny głos. Twój chłopak zatrzymał się i odwrócił zrobiłaś to samo nie puszczając ręki chłopaka.

- Nialler mordko.

Powiedział jeden z nich i wszyscy zaczęli się śmiać.

- Nie widziałem Cię odkąd wywędrowałeś do Londynu.

Ciągle mówił ten sam.

- Nie zmieniłeś się Horan. Nawet należąc do tego zespołu zawsze będziesz taki sam. Chłopczyk który nigdy nic nie osiągnie i cały czas był takim samym gejuskiem.

Cała czwórka zaczęła się śmiać

- Mów sobie co chcesz Andrew.

-powiedział w końcu twój chłopak.

- Skończyłeś ? Chcieli byśmy już iść.

Wtrąciłaś i skierowałaś słowa to tego całego Andrewa. Cała piątka spojrzała na ciebie i tylko Niall się uśmiechnął i pocałował Cię w policzek. Widać ze chciał się wycofać, ale nie zdążył się ruszyć bo Andrew znów zaczął.

- Nie udzielaj się kochanie moje.

Skierował się do ciebie.

- Jeszcze raz się do niej tak odezwiesz, to inaczej pogadamy. *zacisnął pięść*

- Nadal jesteś tak samo pedałowały Horan. *nie co się zbliżył* I słoneczko uważaj żeby Cię nie zdradził. Jak przeleci jakiegoś chłopaczka to w każdej chwili możesz pójść do mnie.

Szybkim ruchem złapał Cię za pośladki i przybliżył chcąc złożyć na twojej szyi tysiące pocałunków. Wszystko trwało dosłownie parę sekund. Nialler rzucił się na chłopaka i zaczął go okładać pięściami. Nigdy nie widziałaś go w takiej sytuacji. W tym samym czasie co ci się bili, podszedł do Ciebie inny bandzior i zaczął Cię obmacywać. Ty bez wahania uderzyłaś go pięścią w szczękę. Chłopak upadł, szybko wstał wziął innych, odsunął się i czekał na Andrewa. 

Gdy blondyn skończył wstał z Andrewa który zasłaniał okolice nosa rękoma. Niall miał tylko przeciętą brew.

- Jeszcze raz dotkniesz moje życie to ty stracisz swoje.

Powiedział grożąc palcem na chłopaka którego chwilę później otaczała trójka chłopaków. Łobuziarska czwórka zaczęła uciekać.

- Chodź myszko.

Twój kochany uśmiechnął się do Ciebie i razem kierowaliście się w stronę samochodu.

***

- Czemu się do mnie nie odzywasz ?

Spytał smutny chłopak podchodząc do waszego wspólnego łóżka. Wyglądał tak uroczo w samych dresowych spodniach. Włosy ułożony w artystyczny nie-ład. Do tego na smutna minka i rana na brwi.

- Niall co to było ? Kim byli oni i od kiedy potrafisz się bić?

Zaczęłaś go wypytywać.

- A więc o to chodzi.

Westchnął

- W szkole zawsze, ale to zawsze on się ze mnie nabijał. Zawsze obrywałem. Puścił plotkę że jestem gejem – okropieństwo.

Podsumował i mina mu zrzedła.

- A od bić umiem się od dawna ,ale nie lubię *uśmiechnął się* ,ale jak zobaczyłem co zamierza zrobić nie mogłem inaczej. A Ty? Też mu nieźle przywaliłaś. Aż się popłakał.

-No co? Dziewczyna też się może bić. Kocham Cię <3.

Uśmiechnął się do ciebie.

- Mam iść spać na kanapę ?

Zrobił smutną minkę i patrzył się trzymając w reku róg poduszki.

- Coś ty ! Jesteś moim skarbem ! Nikt by dla mnie takiego czegoś nie zrobił!

Ujęłaś jego twarz w swoje malutkie dłonie.

- Nadal Cię boli ?

Zrobiłaś smutną minkę i przejechałaś kciukiem po rance. Chłopak tylko syknął.

- Chodź tu kochanie.

Przybliżyłaś swoje wargi do małej ranki i lekko ją cmoknęłaś. Niall uśmiechnął się i zaczął odwzajemniać pocałunki. Jego ręce zjechały do twoich pleców. I za sobą mieliście następną niezapomnianą noc.


Jest! Wena nadeszła ! Teraz jak to skończyłam pisać to poczułam się na dziś spełniona ;D

3majcie się myszaki! <3

~Asia